Κυριακή, Μαρτίου 26, 2017

Η δεκαετία του 1980 έφερε τούμπα


τη ζωή πολλών, και τη δική μου. Από την Bentley του Ανδρεάδη με σοφέρ βρέθηκα με Vespa. Είναι η μοίρα όσων μπλέκουν με το Δημόσιο. Δεν παραπονιέμαι, ήταν ένα μάθημα που δεν έμαθα και μια εμπειρία που αντέχεται όταν είσαι στα σαράντα σου.
Για άλλους η τούμπα ήταν αντίστροφη. Ήταν τότε η εποχή που διαμορφώθηκε ο μετά-Π.A.ΣΟ.Κ. Νεοέλληνας. Εκείνοι που είχαν ωριμάσει πριν από το 1980 ήταν διαφορετικοί από τους κατόπιν. Όχι αναγκαστικά καλύτεροι αλλά πιο σκληραγωγημέ¬νοι, με λιγότερες απαιτήσεις. Αν δεν σέβονταν ιδιαίτερα την εξουσία, πάντως την υπολόγιζαν. Ήταν κυβερνήσιμοι.
Αυτοί που ήρθαν στα πράγματα το 1981 βρήκαν τα ταμεία γεμάτα και τη χώρα δίχως να χρωστάει. Το γλέντι που ακολούθησε και που έμοιαζε δίχως τέλος έφτιαξε γενιές με απαιτήσει και αξιώσεις. Μπήκαμε για καλά στην εποχή των κεκτημένων. Από το σχολείο στο πανεπιστήμιο, τον χώρο εργασίας, τα χρόνια της σύνταξης. 
Διά βίου κεκτημένα. Έσπασε η σχέση προσφοράς και ανταμοιβής. Αντικαταστάθηκε από το «παίρνω γιατί το θέλω και μπορώ»! 
Γεννήθηκε τη δεκαετία του '80 ο εξαγοράσιμος τεμπέλης, ο εκβιαστής ΠΑ.ΣΟ.Κ.άνθρωπος με μαμή το ψέμα. 
Συνήθισαν κυβερνώντες και κυβερνώμενοι στο σύστημα της διακυβέρνησης διά της εξαγοράς. Γενιές μεγάλωσαν χωρίς να μάθουν ότι υπάρχουν και άλλα συστήματα. Ήταν η φυσική τάξη πραγμάτων. Αν όχι για όλους, όμως για πάρα πολλούς, αρκετούς για να γείρει προς τα εκεί η ζυγαριά.
Αυτό μας κληρονόμησε η δεκαετία του 1980 και όποιος κυβερνά από εδώ και εμπρός με αυτό το υλικό θα έχει να κάνη. 
Αλλά με τι θα αγοράζει; Τα δανεικά στέρεψαν και το ψέμα δεν κρατάει πολύ, έχουν φαγωθεί και τα λεφτά των παιδιών και των εγγονών μας.
Πόσος καιρός θα χρειαστεί για να βγάλει από το πετσί του ο Έλληνας τη δεκαετία του '80; Δύσκολο, σχεδόν αδύνατον με το καλό. Ο Π.A.ΣΟ.Κ.άνθρωπος αναπαράγεται πια αυτόματα και δεν ακούει στη λογική. Μόνον η σκληρή ανάγκη θα τον αναγκάσει να καταλάβει ότι το μόνο κεκτημένο διαρκείας που απέμεινε είναι εκείνο της Βίβλου: «Με τον ιδρώτα του προσώπου σου θα φας ψωμί».
Εν τω μεταξύ, εκείνοι που δεν έφταιξαν θα πληρώσουν και είναι βαριά άδικο. Είναι αυτό που οι πρόγονοι μας ονόμασαν ύβρις, για την ώρα δίχως κάθαρση και τιμωρία. αυτά για τα χρόνια του '80."
* Από άρθρο του Π. Βουρλούμη στην Καθημερινή. 19/3/2017

πιθανές επισημάνσεις/οπτικοακουστικές προσθήκες politicologio/www

Τετάρτη, Μαρτίου 22, 2017

Ο Κυριάκος στη φάκα


…α λα Σαμαρά το 2012!

Πρώτα λίγη ιστορία. Στις αρχές του 2012 η τρόικα προκειμένου να  προχωρήσει το  δεύτερο μνημόνιο και το κούρεμα  του ελληνικού δημόσιου χρέους στον ιδιωτικό τομέα , ζήτησε όχι απλώς να συμφωνήσει αλλά και να υπογράψει και το δεύτερο κόμμα της ελληνικής Βουλής που στήριζε τότε την κυβέρνηση Παπαδήμου. Δηλαδή η ΝΔ.
Ο Αντώνης  Σαμαράς  μόλις είχε αλλάξει στρατόπεδο και προσπαθούσε να καταπιεί τα  Ζάππεια- έχοντας, όπως και ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε καταψηφίσει το πρώτο Μνημόνιο. Έγινε μνημονιακός  αφήνοντας τον αντιμνημονιακό χώρο αποκλειστικά τον Τσίπρα. Ωστόσο διαβεβαίωνε ότι υπογραφή δεν επρόκειτο βάλει.

Στις αρχές του 2012 βρέθηκε σε απομόνωση. Ως πρωθυπουργός ο Λουκάς Παπαδήμος προσπαθούσε να πείσει τη  Μέρκελ να βγει έστω στο τηλέφωνο στον Σαμαρά -που την αναζητούσε για να της εξηγήσει τη στάση του.

Δευτέρα, Μαρτίου 20, 2017

''Ο ιδεαλισμός αυξάνεται ευθέως


''Έχουν χαθεί οι λέξεις






Οι ελπίδες σκοτωμένες!

Κι όνειρα στήν ορφανειά...
Δολοφόνος είναι η κρίση,
μή ζητάς αλλού φονιά!

Οι ανθρώπινες οι σχέσεις,
σάν κλωστές έχουν ξεφτίσει..
καί σωριάζονται σάν Πύργοι,
χάρτινοι οσά 'χουν χτίσει....

Έχουνε χαθεί κι οι λέξεις
Νά ρωτήσεις ; Τι νά πείς;

Δέ θά πάρεις απαντήσεις
Και στό τέλος θά ντραπείς.

Σάββατο, Μαρτίου 18, 2017

Νίκος Κοτζιάς: Ένας Πολιτικός με Επιστημονικές Αλήθειες (ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ)

- υποτιμήσαμε το μέλλον. Πιστέψαμε ότι οι ΗΠΑ θα παρήκμαζαν και ότι ο εικοστός πρώτος αιώνας θα ήταν ένας ευρωπαϊκός αιώνας. Η Αμερική όμως δεν είναι σε παρακμή. Η Νοτιοανατολική Ασία επίσης βρίσκεται σε άνοδο. Η Ευρώπη δεν είναι τόσο σημαντική όσο πίστευαν οι Ευρωπαίοι 
-  Μετά την κρίση του ευρώ, το Κοινοβούλιο έχασε δύναμη προς όφελος των άτυπων οργάνων της ΕΕ που δεν είναι δημοκρατικά θεσμοθετημένα: της Ευρωζώνης και του eurogroup.
- Η Γερμανία είναι μέρος του προβλήματος
- Σήμερα όλοι μιλούν για το πόσο καλή είναι η γερμανική οικονομία, αλλά ξεχνούν την ελάφρυνση του χρέους που είχε από τους Αμερικανούς, χάρη στην καλή θέληση της Ουάσιγκτον. Παρά το γεγονός ότι οι Γερμανοί διέπραξαν πολλά εγκλήματα κατά τη διάρκεια του πολέμου, οι Αμερικανοί υπήρξαν γενναιόδωροι μαζί τους αργότερα έτσι ώστε να μπορέσει να υπάρξει ανάπτυξη.
Ωστόσο, οι Γερμανοί δεν υπήρξαν τόσο καλοί μαζί μας και δεν μας συμπεριφέρθηκαν με τον τρόπο που οι Αμερικανοί συμπεριφέρθηκαν σε εκείνους. 
Η Γερμανία δεν επιθυμεί την ανάπτυξη. Απλά θέλουν να απομυζήσουν την Ελλάδα. 
- Η νευρική δύναμη που ήταν η Γερμανία του προηγούμενου αιώνα είναι η Τουρκία του σήμερα. Υπάρχουν πολλές πολιτικές και κοινωνικές αντιθέσεις στην Τουρκία, πολλές διαφορετικές θρησκείες και πολλές οικονομικές αντιφάσεις.
-  Έχω περιγράψει τη Συρία ως μια χώρα όπου όλοι βομβαρδίζουν κάποιον.  Πρέπει φέρουμε την ειρήνη μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων.

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΕΠΙΠΕΔΑ 
η συνέντευξη στο Think Tank «National Interest» και στον εκδότη Jacob Heilbrunn,  του Πολιτικού Επιστήμονα και Έλληνα Υπουργού Εξωτερικών Ν Κοτζιάς!


ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

οι επισημάνσεις του ΠΟΛ

Σκύψε το περήφανο κεφάλι σου και θα δεις

έναν άνεργο να τριγυρνά στον ίδιο δρόμο με σένα. 
Σκύψε το περήφανο κεφάλι σου και θα δεις έναν πτωχευμένο έξω από τα κατεβασμένα ρολά του παλιού μαγαζιού του στην ίδια αγορά που ψωνίζεις. 
Σκύψε λίγο το περήφανο κεφάλι σου και θα δεις ένα γείτονα που χάνει το σπίτι του. 
Σκύψε λίγο το περήφανο κεφάλι σου και θα δεις τα βουβά δάκρυα στα μάτια όλων όσων σηκώνονται κάθε πρωί, όπως και εσύ, και δεν έχουν που να πάνε στις 9. 
Αυτό που βλέπεις όταν σκύβεις είναι ένας πολεμιστής χωρίς όπλα και αρχηγό° έτοιμος να επαναστατήσει για τα αυτονόητα. Να ξυπνάει, να εργάζεται, να ζει. Να μπορεί να ονειρεύεται τα καλύτερα, όχι τα αυτονόητα. 
Σκύψε λίγο το περήφανο κεφάλι σου και δες την Ελλάδα της 2ης και της 3ης ταχύτητας να γίνονται ένα κόμμα που ψάχνει όπλα κ αρχηγό.






πιθανές επισημάνσεις/οπτικοακουστικές προσθήκες politicologio/www

Παιχνίδια Εξουσίας ΚΑΙ στον Πολιτισμό. Η Κόντρα Κιμούλη-Μανωλόπουλου


Με μιαν σύντομη επιστολή ο πρώτος Πρόεδρος του Κέντρου Πολιτισμού «Σταύρος Νιάρχος» Γιώργος Κιμούλης ανακοίνωσε την παραίτηση του:

Πέμπτη, Μαρτίου 16, 2017

Η ώρα της “νέας δραχμής”!?




Εφικτή η έξοδος 

από την Ευρωζώνη.

του Κώστα Κόλμερ*
O υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης καθ. Δημήτρης Παπαδημητρίου δήλωσε , με άρθρο του στην ΑΥΓΗ: «Η εναλλακτική λύση , ενός καλοσχεδιασμένου προγράμματος «παραλλήλου νομίσματος» (δραχμή) ,εάν υιοθετηθεί με ριζικές προδιαγραφές (πχ. την αξία του έναντι του ευρώ και την διευθέτηση πληρωμής των φόρων ) με αυτό, μπορεί να γίνει κινητήριος δύναμη για την ανάπτυξη της χώρας».
  • Οι δηλώσεις αυτές έγιναν προ του ανασχηματισμού της κυβερνήσεως ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ του περασμένου Σεπτεμβρίου. Άρα το Animus μιας μορφής Euroexit υπάρχει στις προθέσεις της κυβερνήσεως απομένει το Corpus…
Αν υπήρξε πολιτικός σχεδιασμός -ο μοναδικός του ΣΥΡΙΖΑ στην διετή διακυβέρνηση της Ελλάδος –  ήταν εκείνος που μ’ εντολή του πρωθυπουργού  Αλέξη Τσίπρα  ,προς τον πρώην υπουργόν Οικονομικών  «Γιάνη» Βαρουφάκη  , ο τελευταίος εξεπόνησε το «πλάνο Β΄» ,για την έξοδο της χώρας από το ευρώ .To corpus του euroexit σχεδόν  υλοποιήθη τον Ιούλιο του 2015 αλλά δεν ολοκληρώθη ακόμη.
Ακόμη κι’ αν θεωρηθεί πλάνη το Plan Β΄ – όχι ως προς τις δυνατότητες επανόδου  στο εθνικό νόμισμα αλλά διά το ποίοι εξουσιάζουν πραγματικά την Ελλάδα – το Σχέδιο Β΄ έχει  την ιστορική του σημασία .
Βεβαίως , η  «για πρώτη φορά αριστερή κυβέρνηση» δεν εξετίμησε ορθώς τον συσχετισμό  δυνάμεων μεταξύ πιστωτών (Ε.Ε) και οφειλέτου (Ελλάδος) μ’ αποτέλεσμα, ο  σύντροφος  Τσίπρας   να υπογράψει το τρίτο μνημόνιο τον Ιούλιο του 2015.
Εν τούτοις την 5η Ιουλίου 2015 ,το Σχέδιο Β΄ ήταν εφικτό κατά 95% .Αν ήταν ανεξάρτητη από ξένες επιρροές η πολιτική εξουσία εν Ελλάδι – που δεν ήταν – , εάν υπήρχε κάποια γνώσι  της  νομισματικής ιστορίας από τους «αρμοδίους» συμβούλους της Ελληνικής κυβερνήσεως (Γκάλμπραιηθ, Βαρουφάκη ,Λαφαζάνη ) και αν ο διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος ήταν πρόσωπο εμπιστοσύνης του πρωθυπουργού – κι’ όχι του Μάριο Ντράγκι της ΕΚΤ  – τότε η επάνοδος στο εθνικό νόμισμα ήταν απολύτως πραγματοποιήσιμη.
Το λάθος Βαρουφάκη συνίσταται ότι η όλη επιχείρηση έγινε «σαν διαπραγματευτικό όπλο» , ως ομολογεί ο Γκάλμπραιηθ στο σχετικό βιβλίο του και όχι ως μοναδική διέξοδος  από την πιστωτική ασφυξία του ευρώ. Δηλ. οι εμπνευστές δεν πίστευαν στο Σχέδιο Β.
Παρά ταύτα , η επάνοδος στο εθνικό νόμισμα είναι σήμερον εφικτή , καθ’ όσον τα τρία τέταρτα της επιχειρήσεως ( η διαρκείας τριών εβδομάδων «Τραπεζική Αργία» ,τα πέραν των  20 μηνών «Κάπιταλ  Κοντρόλς» , η απεριόριστη δέσμευση των καταθέσεων , ο «κόφτης» μισθών και συντάξεων και η υποτίμηση του εγχωρίου «Τραπεζικού ευρώ» , εν σχέσει με το κυκλοφορούν) έχουν ήδη συμβεί , χωρίς «να κυλίσουν τα… «τάνκς» στους Αθηναϊκούς δρόμους» , ως εφοβείτο ο καημένος  ο Τζέημς.

Σάββατο, Μαρτίου 11, 2017

''Όσο πιο πολύ πίσω πάμε στο παρελθόν,

τόσο πιο μακριά στο μέλλον μπορούμε να δούμε.''
Ουίνστον Τσώρτσιλ



πιθανές επισημάνσεις/οπτικοακουστικές προσθήκες politicologio/www

Λες να Είναι Έτσι; #Editorial 5.III.17

ΕΧΟΥΜΕ και λέμε. Οι Τούρκοι έχουν ανοικτό μέτωπο ΠΟΛΕΜΟΥ στα νότια σύνορα τους.Ο τουρκικός στρατός ΔΕΝ βρίσκεται σε κάποια ανθρωπιστική άσκηση του ΝΑΤΟ στο Αφγανιστάν, αλλά σε κατάσταση πολέμου. Γι αυτό και αν παρακολουθήσεις τα τουρκικά μήντια οχτώ στις δέκα αναφορές αφορούν το πολεμικό μέτωπο στη Συρία και τους Κούρδους. Η καθημερινή τους ενασχόληση είναι με έναν ΥΠΑΡΚΤΟ πόλεμο και τους νεκρούς που στέλνει πίσω σπίτι κάθε μέρα. Την ίδια στιγμή στο Αιγαίο και τη ΝοτιοΑνατολικη Μεσόγειο βρίσκεται η ναυτική ελίτ όλων των Μεγάλων Δυνάμεων. Βρετανούς, Αμερικανούς, Ρώσους και frontex βλέπουν κάθε μέρα οι ψαράδες μας. Σύμφωνα, ΟΜΩΣ, με τα ελληνικά μίντια και μια υπό διαμόρφωση κυρίαρχη ενημερωτική προσέγγιση, η Τουρκία ετοιμάζεται να ανοίξει και δεύτερο πολεμικό μέτωπο στα δυτικά της με την Ελλάδα. 
Σύμφωνα με την ίδια προσέγγιση, μόλις γίνει αυτό σύσσωμες οι πολεμικές μηχανές των μεγάλων δυνάμεων στο Αιγαίο θα σηκώσουν λευκή σημαία, θα βγάλουν έξω τα iphone και θα ανεβάζουν live την ελληνοτουρκική σύρραξη στο Αιγαίο. Δηλαδή, για να το θεωρητικολογήσουμε, υπάρχει ένα γεωγραφικό σημείο κάπου στην υφήλιο, όπου μια χώρα βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση σε ένα σύνορο της και ετοιμάζεται να ανοίξει και δεύτερο μέτωπο σε άλλο σύνορο της, την ίδια στιγμή που έχει όλους τους ισχυρούς της υφηλίου δίπλα της, μέσα της, από πάνω της. Όχι μόνο αυτό αλλά παίζει να ανοίξει και πολεμικό μέτωπο σε τρίτο σύνορο της στην Κύπρο. Μακάρι να ήταν τόσο μαλάκες οι Τούρκοι και να την έχουν δει Ράιχ, αλλά δεν είναι. Ούτε τόση δύναμη έχουν, στρατιωτική και σχετική. 

Επομένως; Ποιος και Γιατί προκαλεί αυτόν τον ελληνοτουρκικό σαματά? Απάντηση έχουν μόνο όσοι τον σχεδιάζουν, εμείς #απορία έχουμε
- μήπως η ένταση στο Αιγαίο εξυπηρετεί επικοινωνιακά τρεις πλευρές? 

Τον Ερντογαν που έχει πίεση για τον πόλεμο στο νότο του, το κόστος, τους νεκρούς και την επικείμενη ίδρυση κουρδικού κράτους. 
Τις ξένες δυνάμεις, οι οποίες μεσα από ένα προσχεδιασμένο "σκηνικό έντασης" δικαιολογούν και αυξάνουν ραγδαία την στρατιωτική, πολιτική και οικονομική τους παρουσία στην ΝΑ Μεσόγειο. 
Την ελληνική ελίτ, το Greek establishment, το οποίο είτε θέλει να οργανώσει Οικουμενική Κυβέρνηση, είτε θέλει να στηρίξει το πέρασμα των εξαιρετικά σκληρών μέτρων και αποφάσεων που πρέπει να παρθούν και "πωληθούν" (δηλαδή επιβληθούν μέσα από χειραγώγηση) στους Έλληνες μέσω της κυβέρνησης Τσίπρα-Δραγασάκη? λες να ναι έτσι;










πιθανές επισημάνσεις/οπτικοακουστικές προσθήκες politicologio/www

Μη χάνετε τον καιρό σας

με κοινωνικές έρευνες. 
Εκείνο που ενδιαφέρει το φτωχό, είναι η φτώχεια. 
Εκείνο που ενδιαφέρει τον πλούσιο, δεν μας ενδιαφέρει.
~George Bernard Shaw.

Τετάρτη, Μαρτίου 08, 2017

“You educate a man;

you educate a man. 
You educate a woman; you educate a generation.” 
― Brigham Young


πιθανές επισημάνσεις/οπτικοακουστικές προσθήκες politicologio/www

Πέμπτη, Μαρτίου 02, 2017

''Την Ιστορία τη γράφουν οι νικητές''. Σωστό ή λάθος, πάντως στην Ελλάδα ΔΕΝ ισχύει.


«Tο σήμερα έρχεται από το χθες»

Είναι τόση η αγωνία για το σήμερα, η αβεβαιότητα για το αύριο, η ανελπιστία και η σύγχυση για τις προοπτικές, ώστε η ενασχόληση με το παρελθόν μοιάζει περιττή πολυτέλεια, σχεδόν ντιλεταντισμός.
Tαυτόχρονα, η διαχείριση της μνήμης, η Iστορία, μοιάζει να είναι πια συνάρτηση των ιδεολογικών επιλογών του ατόμου, άρα υλικό ταυτόσημο με τις ατομικές «πεποιθήσεις», επομένως «δικαίωμα» ατομικό, κατασφαλισμένο «κατά πάντων», ακοινώνητο.
Eτσι, κάθε ιδεολογικό γκρουπούσκουλο έχει τη δική του ανάγνωση και ερμηνεία της Iστορίας, κάθε κόμμα ή «παράταξη», κάθε κυβέρνηση και κάθε υπουργός Παιδείας τη δική του συνταγή, ντιρεχτίβα, προκρούστεια λογική κατανόησης του παρελθόντος.
Oμως, ταυτόχρονα, είναι εμπειρικά βεβαιωμένο και κοινά διαπιστωμένο ότι ένα consensus ιστορικής αυτοσυνειδησίας είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την ύπαρξη και λειτουργία οργανωμένου κοινού βίου, συγκροτημένης πολιτικής κοινωνίας. «Tο σήμερα έρχεται από το χθες, το μέλλον αναδύεται από το παρελθόν» – η ιστορική συνείδηση καθορίζει αυτό που είναι και αυτό που μπορεί να επιδιώξει ο κάθε συγκεκριμένος λαός.

Τετάρτη, Μαρτίου 01, 2017

Κρίση στο Αιγαίο, στο Λίβανο, στη Συρία, στην Κύπρο. #Editorial01III2017

Σε φουλ ρυθμούς η στρατιωτική μηχανή της Τουρκίας. Την ίδια στιγμή η ελληνική στρατιωτική μηχανή υφίσταται τις συνέπειες του πολιτικού προσωπικού που τη διαχειρίστηκε. Αφενός η ελληνική οικονομία, συνεπώς και οι στρατιωτικές δαπάνες και επιλογές, βρίσκονται υπό την πλήρη κηδεμονία Ξένων Δυνάμεων και των συμφερόντων τους και, αφετέρου, ο εξοπλιστικές σχεδιασμός από το 1996 μέχρι σήμερα ήταν συντονισμένος στις τσέπες των "αντιπροσώπων" και στου πολιτικού προσωπικού της περιόδου. Αποτέλεσμα αυτού είναι να έχει "συμβιβαστεί" σημαντικά η ελληνική ισχύς, κυρίως, στο Αιγαίο. Να υπογραμμιστεί ότι η υπεροπλία του Ελληνικού Ναυτικού στο Αιγαίο, την οποία δεν ήθελαν οι Άγγλοι στις αρχές του 20ου αιώνα και οι Τούρκοι περισσότερο από ποτέ στον 21ο αιώνα, αποτελούσε και αποτελεί το μοναδικό στρατηγικό πλεονέκτημα της Ελλάδας. Υπεροπλία στη θάλασσα. Με εμπορικό και ναυτικό στόλο. Γι αυτό και η υπόθεση-σκάνδαλο των μπαταρισμένων γερμανικών υποβρυχίων όφειλε να έχει επιφέρει την ποινή της ισόβιας κάθειρξης στους υπαίτιους. Διέλυσαν και ξεπούλησαν την ελληνική αμυντική θέση στο Αιγαίο. Το πολιτικό προσωπικό το οποίο διέλυσε τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκάς φέρει τις ίδιες ευθύνες με το προσωπικό που πούλησε το μεγαλύτερο εμπορικό Λιμάνι της Μεσογείου στους Κινέζους και τα αεροδρόμια στην fraport. Ευθύνες διάλυσης των εθνικών πλεονεκτημάτων στο Αιγαίο.
αποτέλεσμα; η ελληνική στρατιωτική μηχανή είναι υποβαθμισμένη στο Αιγαίο. Η οποία αναβάθμιση θα ξεκινήσει ξεριζώνοντας ότι ισχύει εδώ και είκοσι χρόνια. Κυρίως τη νοοτροπία ότι η Εθνική Άμυνα είναι οικονομικό πεδίο για μπίζνες.

πιθανές επισημάνσεις/οπτικοακουστικές προσθήκες politicologio/www

Κυριακή, Φεβρουαρίου 26, 2017

ΕΓΝΑΤΙΑ: Η Βασίλισσα της Αδριατικής και του Ιονίου



Το 1957 η Γαλλία πλήττεται από κακοκαιρία, που προκαλεί καταστροφές στην οινοπαραγωγή. Για να αποζημιωθούν οι έλληνες προμηθευτές, η Γαλλία προτείνει να καλύψει την ζημιά με την ναυπήγηση ενός επιβατηγού-οχηματαγωγού πλοίου. Η Ελλάδα δέχεται. Το πλοίο περιέρχεται στον ΕΟΤ και πωλείται αμέσως στην Ελληνικές Μεσογειακές Γραμμές (ΕΛΜΕΣ) των αδελφών Γιαννουλάτου. 
Στις 15/2/1960 το πλοίο καθελκύεται, βαφτίζεται Εγνατία και χρησιμοποιείται για να ανοίξει την σύζευξη Ελλάδας-Ιταλίας από το λιμάνι τής Πάτρας (σε κοινοπραξία με το ιταλικό Appia), ένα δρομολόγιο το οποίο θα υπηρετήσει επί 35 χρόνια, ως το 1995. Το 2001 έκανε το τελευταίο του ταξίδι ως την Ινδία, όπου και διαλύθηκε. (πηγή Cogito Ergo Sum)

Πειραιάς, 31/7/1960: Ο πρωθυπουργός Κων. Καραμανλής εγκαινιάζει το θρυλικό Εγνατία 




πιθανές επισημάνσεις/οπτικοακουστικές προσθήκες politicologio/www


Ζητείται Ηλίθιος Επαναστάτης.


Η Εξυπνάδα περίσσεψε στην Ελλάδα.
Μέσες άκρες είναι έξυπνος λαός οι Έλληνες, ευέλικτοι, με πρωτότυπη σκέψη και φημισμένοι από αρχαιοτάτων χρόνων για τις πατέντες που χρησιμοποιούν για να λύσουν πονηρότατα τα περίπλοκα προβλήματα. Πολυμήχανοι σαν τον Οδυσσέα, ακούμε συχνά το στερεότυπο να εκστομίζεται με περηφάνια, ενώ η μεγάλη εικόνα πως αυτό ακριβώς είναι και η καταδίκη μας φαίνεται να χάνεται στα ψιλά γράμματα της Ιστορίας.
Θυμίζουμε κατά κάποιον συλλογικό τρόπο τον μαθητή με τις κακές επιδόσεις που όλοι οι δάσκαλοι στο σχολείο τον επαινούν για την ευφυΐα του παρότι οι βαθμοί του είναι χαμηλοί, καθώς είναι απείθαρχος και δε διαβάζει με σύστημα.
Περίσσεψε, λοιπόν, η εξυπνάδα των τακτικισμών, των ευέλικτων επιλογών, των “έξυπνων” λύσεων και της πρακτικής μαγκιάς στη Δημόσια ζωή.
(…για όσους αμφιβάλλουν προτείνουμε και το περίφημο ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑΙ Βιβλίο 3, Κεφάλαιο 82, για να απολαύσουν εξυπνάδες 2μιση χιλιάδων ετών, σαν το παλιό καλό κρασί…)
Πόσους πραγματικά ευφυέστατους ανθρώπους δεν έχουμε δει όλα αυτά τα χρόνια να παίρνουν αποφάσεις που αποδείχτηκαν τραγικές για τη χώρα?
Πόσα “μεγάλα κεφάλια” δεν είδαμε να τα κάνουν θάλασσα? 
Πόσα “τέρατα μορφώσεως” ή “κοφτερά μυαλά” είδαμε να κάνουν ‘ευέλικτες’ κινήσεις που μετά από άπειρους τακτικούς ελιγμούς να μας οδηγούν σε αδιέξοδα?
Η εξυπνάδα αποτελεί πλέον κριτήριο απόρριψης για τις θέσεις εξουσίας. 
Η Ελλάδα χρειάζεται έναν Ηλίθιο για να σωθεί ή ακόμα καλύτερα ολόκληρη ομάδα από δαύτους. 
Έναν τουλάχιστον Ηλίθιο που δε θα επιδεικνύει ευελιξία για να διασώσει το προσωπικό του συμφέρον. Κάποιον που δε θα έχει προσμονή αμοιβής. Κάποιον που θα επιμένει με μονολιθικό τρόπο σε όσα διακήρυξε προεκλογικά και δε θα αναζητεί πολιτικές ισορροπίες.
Η Ελλάδα χρειάζεται έναν άνθρωπο που ενώ θα ξέρει ότι οι πολιτικές του αποφάσεις θα τον καταστρέψουν οικονομικά, κοινωνικά και πολιτικά, θα επιμένει να επιδιώκει το καλό των άλλων, το καλό του συνόλου, ακόμα και εις βάρος του προσωπικού του οφέλους. 
Η Ανιδιοτέλεια έχει σαφώς φτάσει να θεωρείται ηλιθιότητα σε μια κατακερματισμένη κοινωνία, όπως η Νεοελληνική. Όλοι μέσα τους αναρωτιούνται συχνά “…μα ηλίθιος είμαι να μείνω απ' την απ' έξω?...”
Η Συνέπεια, η Αρετή, η Τιμιότητα και το φυσικό αίσθημα ντροπής καταδικάζονται ως ξεκάθαρα συμπτώματα ανοησίας και απόδειξη ηλιθιότητας.
Τα έφερε έτσι, όμως, η ζωή που οι ορδές των ευφυών διέλυσαν τη χώρα,
οι έξυπνες κινήσεις τους γύρισαν όλες μπούμερανγκ,
οι τακτικές τους μαγκιές πληρώθηκαν ακριβά από το κοινωνικό σύνολο και
η όποια μόρφωση τους κατέληξε η στάχτη στα δικά τους μάτια με το γύρισμα του αέρα!
Η εξυπνάδα μας έγινε εξυπνακισμός και η μαγκιά ταπείνωση. Σαν σκιά της αποτυχίας μας κατατρέχει η ιδιοτέλειά μας, σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο, και καταδικάζει κάθε ευφυή επιλογή στην αποτυχία για το συλλογικό μας γίγνεσθαι. 
Συμβαίνει και το εξής τραγελαφικό στη διαχείριση της Εξουσίας. Ο λαός συχνά χαρακτηρίζει ανίκανους και ηλίθιους τους κυβερνώντες όταν υπόκειται τις επιπτώσεις των αποφάσεών τους, ΕΝΩ όσοι πήραν τις αποφάσεις ήταν με αντικειμενικά κριτήρια άνθρωποι πανέξυπνοι αυταπόδεικτα, καθώς κατάφεραν να αναδειχτούν στο Δημόσιο βίο. 
Πώς να γυρίσεις και να πεις σε έναν ολόκληρο λαό την πικρή αλήθεια?: έξυπνοι και μάγκες επέλεξαν τους ευφυείς και καταρτισμένους με κριτήρια ιδιοτέλειας και τώρα απολαμβάνουν – λούζονται κατά το λαϊκότερον – τις επιπτώσεις του συμφεροντολογικού τρόπου σκέψης τους! 
Ζητείται Ηλίθιος, λοιπόν, για να κάνει τα αυτονόητα.
Ζητείται Ηλίθιος για να φέρει την επανάσταση της Κοινής Λογικής που τόσο έχουμε στερηθεί.  
πηγή http://www.macroskopio.gr


πιθανές επισημάνσεις/οπτικοακουστικές προσθήκες politicologio/www


''Ηγέτης δεν υπάρχει πια, για να μας κατευθύνει''


Οι νύχτες είναι βάσανο, σαν έρχονται τα βράδια
Που μια φορά τις γλέντιζα, κι έλαμπαν τα σκοτάδια.

Δεν έχει Άστρα ο Ουρανός, δε λάμπει το Φεγγάρι,
και μοναχά στη μνήμη μου, ο χρόνος κάνει χάρη...

Τη μέρα στην Οχλοβοή, σαν σιωπηλό μελίσσι,
παλεύει ο Κόσμος για να βρει έστω μια κάποια λύση!

Μα η λογική μπερδεύεται στης τρέλας την κοιλάδα!
Χανόμαστε και χάνεται μαζί μας κι η Ελλάδα...

Ηγέτης δεν υπάρχει πια, για να μας κατευθύνει...
Στο σκάφος μούτσοι βγήκανε και πήραν την ευθύνη.

Πέμπτη, Φεβρουαρίου 23, 2017

ΕΥΡΩ: Όλη αυτή η συμφορά θα μείνει ανεξίτηλη στη μνήμη

Αλήθειες και Μύθοι για την Έξοδο από το Ευρώ 
Ως απόρροια της απώλειας της δύναμης ενός κράτους να εκδίδει το δικό του νόμισμα, δεν χάνεται μόνο ο καθορισμός της ελεύθερης νομισματικής και δημοσιονομικής πολιτικής, αλλά φθείρεται και η εθνική κυριαρχία του Κοινοβουλίου και ο θεσμός της Δημοκρατίας.


Το εβδομαδιαίο δελτίο για την ελληνική οικονομία του Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων (ΣΕΒ) σε πρόσφατη έκθεσή του (9 Φεβρουαρίου 2017) 1 χαρακτηρίζει την έξοδο της χώρας από το ευρώ ως αναποτελεσματική, ανεπιθύμητη και ανέφικτη.
Ο αναγνώστης με φοβερή έκπληξη διαπιστώνει ότι οι συντάκτες του δελτίου με περισσή αναλγησία, μεροληψία, παρασιώπηση και δογματισμό σκιαγραφούν ένα οικονομικό τοπίο σουρεαλιστικό όπου κυριαρχεί η παντελής έλλειψη επιχειρημάτων. Κι όλη αυτή η αντιεπιστημονική και αδιάλλακτη συμπεριφορά αναδεικνύεται, ενώ η χώρα βρίσκεται ξανά στο χείλος του γκρεμού και το μεγαλύτερο μέρος του λαού της έχει ήδη χορέψει το χορό του Ζαλόγγου και, δυστυχώς, ένα μέρος βρίσκεται στο κενό.
Η έκθεση ισχυρίζεται ότι η συζήτηση εξόδου της χώρας από τη ζώνη του ευρώ είναι ανώφελη για να τεθούν «υπό έλεγχο τα δημοσιονομικά μας και η βιωσιμότητα του χρέους». Κατ’ αρχάς, το χρέος που «βαπτίστηκε» δημόσιο χρέος κουβαλά στην πλάτη του τις κολοσσιαίες ζημιές των € 240 δις +, των δήθεν ελληνικών τραπεζών. Οι ζημιές αυτές εντάχθηκαν στους κρατικούς προϋπολογισμούς του 2012 και 2013 2. Η κοινωνικοποίηση τους με το έωλο επιχείρημα, οι τράπεζες είναι πολύ μεγάλες για να αποτύχουν (too big to fail), μετέτρεψε τον ελληνικό λαό σε νέο Σίσυφο του μαρτυρίου της αποπληρωμής του χρέους. Όμως, το επαχθές αυτό χρέος που εκτείνεται μέχρι το 2060, δεν είναι βιώσιμο, ούτε στην παρούσα ζωή, αλλά ούτε στην μετά θάνατον ζωή.
Επιπρόσθετα, η έξοδος από το ευρώ δεν γίνεται για να τεθούν υπό έλεγχο τα δημοσιονομικά, αλλά για να ανακτηθεί η νομισματική κυριαρχία και η ανεξαρτησία της Ελλάδας από τα δεσμά της Ευρωζώνης, που έχουν απολεσθεί με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ και την ένταξη στο «σταυρό του μαρτυρίου» του ευρώ. Η ανάκτηση του προνομίου της έκδοσης εθνικού μας νομίσματος και του καθορισμού της δικής μας νομισματικής και δημοσιονομικής πολιτικής -χωρίς τα άκριτα και ατελέσφορα μέτρα λιτότητας– αποτελούν την αναγκαία συνθήκη για να εξέλθει η χώρα από τη μεγαλύτερη οικονομική και ανθρωπιστική κρίση που βιώνει μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Οφείλουν να γνωρίζουν οι οικονομολόγοι του ΣΕΒ, ότι η επανεκκίνηση της οικονομίας μετά τη συντριβή που έχει υποστεί με το ανεπίγνωστο και επιζήμιο «πάση θυσία στο ευρώ», απαιτεί turbo χρήμα και όχι δανεικά. Χρειάζεται στην πρώτη φάση της αποδέσμευσης, η νομισματοποίηση του χρέους από τη δική σου, εθνική πλέον κεντρική τράπεζα, για να επιτευχθεί η ανασυγκρότηση της οικονομίας, η μείωση της εφιαλτικής ανεργίας, η αποτροπή της μετανάστευσης, η στήριξη της βιομηχανίας, των επιχειρήσεων και των αγροτών. Τότε μόνο οι Έλληνες πολίτες και οι επιχειρήσεις θα έχουν την ελπίδα μέσω μιας νέας Σεισάχθειας να δουν το φως στο βάθος του τούνελ.
Οφείλουν επίσης να γνωρίζουν οι οικονομολόγοι του ΣΕΒ, ότι δεν υπάρχει ιστορικό προηγούμενο που να παραλληλίζει το θεσμό μιας κοινής αγοράς με ένα ενιαίο συμβολικό νόμισμα (fiat currency) που το εκδίδει μια υπερεθνική κεντρική τράπεζα.3 Ένας θεσμός θεμελιωμένος σε ένα δαιδαλώδες νομικό πλέγμα Συνθηκών και διατάξεων όπου ένας αριθμός ανεξάρτητων κρατών που έτυχε τα περισσότερα να συνορεύουν γεωγραφικώς μεταξύ τους -με διαφορετικά ήθη και έθιμα, γλώσσα, κινητικότητα εργατικού δυναμικού, βιομηχανικό επίπεδο και τεχνογνωσία- να έχουν «συγκολληθεί» με μία ευρωπαϊκή κεντρική τράπεζα (ΕΚΤ) με έδρα τη Φραγκφούρτη!
Όμως, η ΕΚΤ δεν έχει μόνο το μονοπώλιο έκδοσης του ενιαίου νομίσματος και τη χάραξη της νομισματικής πολιτικής των κρατών-μελών, αλλά είναι μια αρχή πλήρως ανεξάρτητη από πολιτική επιρροή:

Τετάρτη, Φεβρουαρίου 22, 2017

«Από άτομο γίνομαι άνθρωπος.»



«Αγαπώ πάρα πολύ τον άνθρωπο για να γίνω στενός σοσιαλιστής. 

Αγαπώ πάρα πολύ τον άνθρωπο για να γίνω στενός πατριώτης. 

Αγαπώ πάρα πολύ τον άνθρωπο για να νοιώσω τον εαυτό μου άτομο. 

Από άνθρωπος μιας τάξης με ορισμένα συμφέροντα τάξης, γίνομαι σοσιαλιστής με την πλατιά έννοια, και θέλω μια καινούρια οικονομία της κοινωνίας μου και των άλλων κοινωνιών. 

Από στενός πατριώτης, γίνομαι εθνικιστής, με τη συνείδηση του έθνους μου και όλων των άλλων εθνών, γιατί οι διαφορές των εθνών πάντα θα υπάρχουν, και έχω τη συνείδησή τους και χαίρομαι που υπάρχουν αυτές οι διαφορές, που με τις αντιθέσεις τους, με τις αντιλήψεις τους, υψώνουν την ανθρώπινη συνείδηση και ενέργεια. 

Από άτομο γίνομαι άνθρωπος.»


από το #ημερολόγιο του Ίωνα Δραγούμη , 18 Μαρτίου 1919.


πιθανές επισημάνσεις/οπτικοακουστικές προσθήκες politicologio/www

Τρίτη, Φεβρουαρίου 21, 2017

Είναι Προβοκάτορας ή είναι Λαγός?




Να
 θυμίσουμε οτι ο Άδωνις πήγε στην Ν.Δ επί Α.Σαμαρά. 
Να θυμίσουμε ότι ο πρώην πρόεδρος του Εθνικού Μετώπου και τής νεολαίας Παπαδόπουλου Μάκης Βορίδης πήγε στην Ν.Δ επί  Α.Σαμαρά.
Να θυμίσουμε ότι πριν μερικά χρόνια ο Μάκης Βορίδης καλούσε τούς παλιούς συμμαχητές του από το ΕΝΕΚ ,την ΕΠΕΝ την ΕΝΕΠ και την νεολαία Παπαδόπουλου  να τον ακολουθήσουν ''να πάρουμε την Ν.Δ ρε σεις, είναι μαγαζί γωνία''.
Να θυμίσουμε ότι οι Σαμαράς, Άδωνις, Βορίδης (ζήτησε αντιπροεδρία από τον Μειμαράκη ) στήριξαν τον Κυριάκο, τον πλέον τοξικό, με παραβατικό παρελθόν,ΤΟΝ ΑΔΥΝΑΜΟ ΚΡΙΚΟ.
Να θυμίσουμε το οικογενειακό κόμπλεξ των Μητσοτάκηδων κατά τού Καραμανλή.
Επίσης, 
Να θυμίσουμε τις σκληρές τοποθετήσεις τού Άδωνι και τού Μάκη κατά τής Ν.Δ όταν ήσαν στο ΛΑΟ, όπως και τις αθλιότητες Σαμαρά κατά της Ν.Δ oταν είχε την ΠΟΛΑΝ.

Δευτέρα, Φεβρουαρίου 20, 2017

Τελικά, #meiname_evropi (EDITORIAL 20.II.2017) #politicologio

Eurogroup-Αξιολόγηση.
τελικά οι #menoume_evropi θα #meinoun_evropi και όλοι όσοι ήλπιζαν ότι ο κ. Τσίπρας θα πάει να μας βγάλει από την Ευρώπη και οι Ευρωπαίοι θα τον διώξουν για να δώσουν αλλού την καρέκλα, τώρα έμειναν με την μελλοντική καρέκλα στο χέρι. Την ίδια, ακριβώς, ώρα κάτι δεκάδες αριστερές συνιστώσες βλέπουν να τους παίρνουν το μαγαζί. 
Η στιγμή απαιτεί ενός λεπτού σιγή. 
Γκρεμίστηκε ένα όνειρο κάπου και ένας εφιάλτης έγινε πραγματικότητα κάπου αλλού. Όσοι ονειρευόντουσαν τον εαυτό τους συνομιλητή των Ευρωπαίων στη θέση του Σύριζα γκρεμοτσακίστηκαν. Όσοι πίστεψαν ότι ο Συριζα δεν θα γινόταν ποτέ ένα κεντρώο σοσιαλιστικό ΠΑΣΟΚ βλέπουν τον εφιάλτη τους. Θα παρηγορηθούν με μια μικρή, αλλά πραγματική, εμπειρία αριστερής αντιπολίτευσης προς την εξουσία. Αριστερή εξουσία και αλλαγή στα μέσα παραγωγής και διανομής δεν...Αντιστοίχως, και οι δεξιοί. Αλλαγή στα μέσα παραγωγής και διανομής με πιο ''εθνικό'' τρόπο δεν...


πιθανές επισημάνσεις/οπτικοακουστικές προσθήκες politicologio/www

Παρασκευή, Φεβρουαρίου 17, 2017

Μια Καλή Αρχή για την Καταπολέμηση της Μίζας στα Εξοπλιστικά


Μια πολύ καλή αρχή για το Δημόσιο Ταμείο και την αποκατάσταση μιας,  στοιχειώδους έστω, τάξης στη διαφθορά και τις μίζες με τα εξοπλιστικά προγράμματα έκανε το Υπουργείο Δικαιοσύνης. Συγκεκριμένα:


Το δίλημμα δεν είναι ευρώ ή δραχμή. (Editorial 17.II.2017)

Ούτε είναι ευρωζώνη ή εθνική κυριαρχία. Το δίλημμα είναι περιφερειοποίηση ή διεθνοποίηση. Η Βρετανία αποφάσισε τη διεθνοποίηση. Η πολιτική της ηγεσία μιλά για την "Διεθνή Βρετανία" (Global Britain). Αντιστοίχως, οι περισσότερες οικονομίες οι οποίες δεν ανήκουν σε κάποια περιφερειακή ένωση θα διεθνοποιηθούν, όσες δεν το κάνουν ήδη. 
Το δίλημμα, στην Ευρώπη, δεν αφορά μόνο για την Ελλάδα αλλά για όλα τα παράκτια έθνη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο βιομηχανικός πυρήνας της Βορειοκεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης έχει ήδη προσδέσει τα συμφέροντα των οικονομιών του σε μιαν ισχυρή περιφερειακή και νομισματική ένωση η οποία θα ενισχύει και προστατεύει το εξαγωγικό της προϊόν. Τα παράκτια και ειδικά τα μεσόγεια και Ατλαντικά έθνη είναι περισσότερο εμπορικά και κατέχουν τις μεταφορικές διόδους. Εκ των πραγμάτων οι οικονομίες τους είναι πιο εξωστρεφείς στην παραγωγική διαδικασία και στην δικτύωση τους. Έχουν άλλα ποιοτικά χαρακτηριστικά προσδιοριζόμενα από την ίδια την γεωγραφία τους. Στην τελική, εφόσον υπάρχει παγκόσμιο βιομηχανικό και τραπεζικό προϊόν γιατί να αγοράζουν δεσμευτικά το ευρωζωνικο; Η Αναβάθμιση των εμπορικών και διαμετακομιστικών οικονομιών είναι πιο εφικτή μέσα από τη διεθνοποίηση, εφόσον πλέον αυτή είναι εφικτή για πρώτη φορά στην παγκόσμια πολιτική οικονομία. Για πρώτη φορά οι διεθνείς θεσμοί (Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου, Παγκόσμια Τράπεζα, Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών, Διεθνής Οργανισμός Τηλεπικοινωνιών, κτλ) έχουν φτάσει σε τόσο υψηλό στάδιο ολοκλήρωσης και διασύνδεσης. Εφόσον υπάρχει, πλέον, θεσμικό πλαίσιο στην "παγκόσμια" οικονομία και αρκετά ελαστικό, γιατί να παραμείνεις ή να μπεις σε κάποιο μικρότερο και ανελαστικό "περιφερειακό" θεσμικό πλαίσιο; νεοφιλελεύθερα είναι και τα δυο, δεν είναι ιδεολογικό το δίλημμα. Επίκαιρο είναι. The Inside/outside dilemma.

Πέμπτη, Φεβρουαρίου 16, 2017

work-hard, play-hard Generation X


Generation X has the benefit of possessing the best characteristics of both – with none of the downsides.

Don’t you know there’s a war on? It’s being fought right now, all around us, between the baby boomers and the millennials.
Opinions differ as to the exact parameters that define each group of combatants, but the boomers are generally thought to have been born between 1946 (the results of the post-war baby boom, when people were so happy to be alive after six years of conflict that they jumped, en masse, into the sack) and the early 1960s. The millennials, on the other hand, take their name from the fact they came of age at the turn of the new century, so are usually defined as being born in 1982 or later.
The boomers don’t like the millennials because they think the younger generation are feckless, whiny snowflakes who are scared of hard graft and obsessed by status, more interested in posting a selfie to social media than doing anything useful.
The millennials, on the other hand, see the moomers as a rapacious generation that’s pretty much ruined everything for them. They’re living too long, taxpayers’ money is gushing into looking after them. They’ve kept house prices high, meaning young people can’t afford to buy. Workplace pensions are rapidly becoming a thing of the past. Boomers are, by and large, Brexiteers and Trumpers. They remember when Britain was great, and think coming out of Europe will be a doddle. They want to make America great all over again.
If you fall into either of those camps, you’ll doubtless have strong opinions. If you don’t, then come and join me on the sidelines as the two sides limber up for the mother of all battles. I’ve got popcorn, it’ll be fun. And who are we, if we’re not boomers or millennials? Why, we’re Generation X of course. And when the slapping and fighting is all done and dusted, we’re going to save the world.
Using the above, admittedly inexact, measure, Generation X-ers were born from roughly the mid-Sixties to the start of the Eighties. We didn’t even get a name until Douglas Coupland wrote a novel about us in 1991, and for a long time people thought Generation X meant we were nihilistic slackers who would never amount to much. But, oh, we’ve come of age now. We’re mainly in our forties and fifties, and this is our time.
Generation X has the benefit of possessing the best characteristics of both the boomers and the millennials, and none of the downsides. We know how to work hard and we know how to play hard. Generation X-ers are very industrious. Boomers don’t understand the internet and millennials were raised on it. Generation X created it. We stripped off and dove into the glittering waters of this brand new thing, and made it what it is today. We had a dot com boom (and a couple of busts), we took those progressive late-boomers Bill Gates and Steve Jobs under our wing and showed them what we could do with their stuff. We walked around with phones the size of rucksacks and sent the first halting text-messages. We knuckled down and worked hard and now we write books and make TV and direct movies, we get up early to go to work, we come out in the middle of the night to fix your burst pipe.
πιθανές επισημάνσεις/οπτικοακουστικές προσθήκες politicologio/www